Hıncal ULUÇ/SABAH

Gazetecilik öldü!..

Yani bu kaçıncı yazışım.. Ama ne yazık ki olaylar hep beni doğruluyor..
Şimdi bütün yazı işleri müdürlerinden, tüm editörlerden bir isteğim var. Her hangi bir yazının gazeteye girerken alacağı son şekle karar veren onlar çünkü..
Ellerine bir ip alsınlar ve bu iple ellerini arkadan bağlamaya çalışsınlar. Başaranı Paris'in en mutena gece kulübünde şova çıkaracağım. Çünkü Houduni kadar bir hünerbaz olduğunu kanıtlayacak..
Bütün, ama bütün gazetelerde bir intihar haberi yer aldı.
Genç kadın tavan arasında kendini asmış. Asarken de, "Korkar cayarım" diye ellerini arkadan bağlamış.. Şaka gibi.. Ama aynen böyle haber.. Hepsinde böyle..
Tamam.. Haber pahalı.. Tamam.. Gazeteler haberci maaşı vermekten cayıp, işi ajansla bitirdiler..
Ama ajans da üç otuz paraya bir çaylak çalıştırıyor.
Onun atmasyonu her ama her gazeteye aynen girer mi?. Bir yazı müdürü, bir editör çıkmaz mı "Bu mümkün değil" diyen.. Hiç değilse o satırı çizip atan... Yahu muhabirin yok.. Bir telefon.. O ilin emniyet müdürüne, ya da o ildeki yerel gazetelerden birine.. Polis sahiden böyle diyorsa, onu diyen polisle dalga geçen iki satır ekle, hiç değilse..
Hiç biri yok.. "Ellerini arkadan bağlayıp, kendini astı.."
Ben de bu satırları, ellerimi arkadan bağlayıp yazdım zaten!..